naar de sterren en terug

Standaard

20190321_203920kl

De primera had eind 2018 een restaurant coupon actie. Leuke manier om wat restaurants in de regio te ontdekken. In onze krant staat al jaren een rubriek over buiten de deur eten en die lezen we (bijna) altijd. Ooit stond er een recensie in over restaurant Koriander in Drachten. Dit restaurant heeft sinds 1999 een Michelinster en het bijzondere is dat hij hem heeft ingeleverd.

Topkok Jan Gaastra stelt dat hij veel plezier van de ster heeft gehad, maar dat het hem ook het imago bracht van een duur restaurant, terwijl Koriander dat niet is. Dat andere Michelinsterhouders wel duur zijn, is volgens hem goed te verklaren. ,,Je werkt altijd met de beste producten en hebt hoge vaste kosten voor personeel.’’ Dat er momenteel slecht aan vakmensen te komen is, breekt Gaastra ook op. ,,Het is alles met elkaar. Nu de druk eraf is, voelt dat als een bevrijding.’’ Uit artikel Leeuwarder Courant: klikkerdeklik

En wij hebben daar gisteren gegeten en het was een onvergetelijke ervaring zoals eten bij een sterren restaurant hoort te zijn.

We hadden een 6-gangen menu via de coupon en de drank zat daar niet in waardoor de rekening toch wel flink was maar absoluut de moeite waard. We hebben er een wijnarrangement bij genomen. Tegenwoordig kan je dan halve glazen geserveerd krijgen waardoor je toch nog rechtop lopend de zaak kan verlaten.

Met mijn schelpdieren allergie werd echt heel goed rekening gehouden en ze waren zelfs bezorgd dat ik wel gewoon een gamba kon eten. Later werd zelfs nog even extra gevraagd of alles goed ‘viel’. Wat we hebben gegeten is niet na te vertellen want ieder ploepje saus, ieder frunnikje groente en ieder plakje van wat dan ook heeft een functie en draagt bij aan de smaaksensaties die je daar echt continue hebt.

Eén van de wijnen kwam uit Nieuw Zeeland uit het jaar 2016. Toen besefte ik dat wij daar toen waren en waarschijnlijk langs de druiven zijn gereden waar deze wijn van is gemaakt toen wij een kerstvakantie hebben gehouden aan de Golden Bay. Heel speciaal.

 

Advertenties

kama-jaja-jippie-jippie-jeey

Standaard

20190305_135626kl

Begin maart hebben ze in het dorp flink bomen gerooid. Hans is er op af gestapt om te vragen of wij er wat van konden krijgen. Bij hout komt bij Hans de oerman los. Krijgen was niet mogelijk maar kopen wel. 2 ton aan boomstammen los gestort. De bomenrooiders waren toch al erg verbaasd over dit dorp want normaal gingen de gerooide bomen naar het bedrijf om verder verwerkt en verhandeld te worden. Van de dikke bomen werden mooie eiken planken gesneden voor de meubelindustrie en de rest als haardhout verkocht. Uit dit dorp is geen snipper weggegaan. Iedereen heeft zijn houthok aangevuld en dat scheelt toch onnodig heen en weer gerij dus CO2.  Deze foto had ik al een tijdje geleden genomen en bedacht dat ik dan op een gegeven moment een mooi gevuld houthok kon laten zien. Maar er blijft maar hout bij komen. Toch nog 4 kuub droog hout aangeschaft want we halen het net niet tot einde van het stookseizoen. En toen nog een plukje gesprokkeld met nog zo’n hout-oer-man die zijn eigen bosje heeft en waar ze dan samen oude bomen er tussen uit halen. Zelfs in de vliegende storm en stromende regen. Hout maakt een hoop los in de man.

 

klimaatmars 2019

Standaard

20190310_114102kl

Twijfel, twijfel. Wel gaan, niet gaan. Het is best een (dure) reis en dan maak ik graag een combi met museum-/familiebezoek om het rendabel te maken. Maar dat lukte deze keer niet. Hans zijn rug trekt zo’n hang/sta/slenter gebeuren niet meer. Maar zaterdag wist ik gewoon dat ik moest gaan. Nog even een slag om de arm gehouden vanwege de slechte weersvoorspelling maar ik voelde al dat ik mezelf een watje zou vinden als ik om die reden niet zou gaan. Dus gegaan. Broodjes en warme thee mee. In de eerste trein zat ik tussen een groepje jongedames die bij elkaar hoorden en die bezig waren met hun borden. Eén van de teksten had van mij kunnen zijn en dat deed me goed. Er stond: ‘The earth will survive with or without us’ en dat is de nuance die ik zelf ook graag aanbreng. We proberen niet de aarde te redden maar de leefbaarheid voor de mensheid op aarde al verdient die het misschien helemaal niet. De aarde overleeft ons wel. Ze besefte wel dat met dit weer het bord vrij snel naar de gallemiezen zou zijn. Dus op de achterkant schreven ze: ‘this sign is going to ruins and so is our earth’. Wrange humor. In Almere moest ik overstappen en al een trein voorbij laten gaan omdat die vol zat. Het was ook een inimini treintje. De NS leest geen kranten. Maar in de volgende trein kon ik zelfs nog een zitplaats bemachtigen. Een jong stel vroeg aan mij (uitstraling van een doorgewinterde demonstrant 🙂 ) of ik wist hoe laat het zou beginnen in Amsterdam waarop ik antwoordde dat het al begonnen was. Het is niet alleen de mars maar ook het verstoren van het publieke leven.

Maar wat was het vreselijk weer. Het was echt bar en boos en toen ging het programma op de Dam ook maar door en door. Niemand kon er iets van verstaan en iedereen, echt iedereen verzoop. Ik had graag foto’s gemaakt van alle creatieve borden. Ze worden echt steeds leuker. Eén heb ik onthouden (ja ja, en dat met mijn slechte geheugen): CO2 tax nogal Wiebes!

Ik hoorde daar al dat er 30.000 mensen waren en later liep dat op tot 40.000. Imposant en hoopgevend.

Mijn voornaamste reden dat ik ben gegaan is dat ik vind dat de regering alle verantwoordelijk wel erg makkelijk bij ons burgers neerlegt. Ik moet minder douchen, een dikke trui aan, een graadje minder stoken, zonnepanelen en woning-isolatie aanschaffen en maar even omschakelen naar elektrisch autorijden. Maar gelukkig is dat laatste wel goed gesubsidieerd.

Het probleem is te groot om bij de burgers te leggen. Er zullen maatregelen nodig zijn en het liefst ook een beetje out-off-the-box denken graag. Het is namelijk ook een kans om van de wereld een mooiere, schonere plek te maken.

 

 

moord in Diever

Standaard

20190207_160703kl

Aan de Brink in Diever staan bomen en twee daarvan waren gigantisch mooie Beuken van zo’n 100 jaar oud.

Vorig jaar tijdens een rondje om zagen we dat er A4-tjes op waren geprikt en aangezien dat meestal om weggelopen huisdieren gaat liep ik er naar toe om te lezen. Toen bleek dat er een onverwachte tekst opstond. Er werd gevraagd of iemand inlichtingen had over de gene die deze prachtige eiken had vergiftigd. Dan sta je heel geschokt om je heen te kijken. In DIEVER?!? Daar gebeurt zoiets toch niet is je eerste gedachte. En dat is nog steeds mijn gevoel.

Er blijken drie gaatjes in de boom geboord te zijn waar gif in is gespoten. Volgens de eigenaren is dat vermoedelijk zelfs meerdere keren gebeurd op momenten dat ze niet thuis waren.

Ik kan er niet bij. Wie doet zoiets. Iemand die er baat bij heeft, die last van de bomen had? Maar links zit een eetgelegenheid met terras en rechts een klein museumpje. Het terras was juist mede door de Beuken een schitterende plek en ik kan me niet voorstellen dat het museum er last van had. Ook maak je je als buren gelijk verdacht wat de sfeer in dat hoekje van Diever geen goed zal doen. Of misschien gaan ze zo goed met elkaar om dat er geen achterdocht is. Dan blijft toch een beetje de eigenaar over. Hij had waarschijnlijk nooit een kapvergunning gekregen. Hij kan nu wel zeggen dat hij op kosten is gejaagd want het kappen moet door hemzelf betaald worden, maar die had hij ook moeten betalen wanneer hij ze officieel had willen laten kappen. Maar als hij totaal onschuldig is dan blijkt wat een drama dit is want als ik dit al bedenk dan doen de anderen dit ook.

Het is hoe dan ook een drama met alleen verliezers….tenzij hij echt zelf van de bomen af wilde.

 

 

 

O

Fantasy

Standaard

fitz

Nee, geen typefout. Ik leef al een paar maanden in verschillende werelden namelijk deze wereld van dagelijkse krant, sociale media en alle andere dagelijkse dingen. Maar zodra het maar even kan ben ik weg. Dan duik in de boeken van Robin Hobb. Het gaat te ver om haar hier uit te diepen want ze is veelzijdig. Hier meer info op Wikipedia: klikkerdeklik

De serie waar ik me helemaal in heb verloren is een triologie van triologiën. Per serie is het verhaal goed te lezen maar veel karakters komen in de andere boeken terug en dat ervaar je dan als een oude bekende als je de boeken op volgorde leest. De doelstelling die Megan Lindholm (haar eigen, echte naam) zich oplegt is dat de verhalen die ze schrijft amusant moeten zijn voor haarzelf alsmede voor het publiek. In plaats van het schrijven over barbaren en grote tovenaars  is het de bedoeling om over gewone mensen te schrijven die buitengewone situaties meemaken. En daar slaagt ze heel erg goed in. Heel zorgvuldig bouwt Hobb vanuit verschillende personages het verhaal op en vooral de schitterend uitgewerkte personages maken de verhalen ijzersterk.
Hobb verstaat de kunst om mensen uit alle rangen en standen een eigen gezicht maar vooral ook een rijk innerlijk leven mee te geven. Vanuit hun eigen kijk op de wereld zijn ze allemaal erg menselijk, met opvattingen, opmerkingsgaven en passie. Ze denken heel erg verschillend over bepaalde zaken, maar Hobb weet hun gedachten en bijbehorende gedragspatronen als logisch, en vanuit het personage heel natuurlijk voor te stellen.

Het verhaal hier verklaren is niet te doen. Het speelt over meerder generaties in verschillende landen. Het geslacht van de Zieners heeft ‘het vermogen’ waarmee ze  kunnen communiceren via hun brein. Sommige hebben ‘de wijsheid’ waarmee ze een band met een dier kunnen aangaan. Fitz krijgt een band met de wolf Nachtogen. Zelfs deze band weet Hobb vanzelfsprekend en mooi te maken en Nachtogen komt ook in verschillende boeken terug als een waarschuwende stem. Klinkt bizar maar hoe vaak horen we niet iemand zeggen dat ze een waarschuwend stemmetje hoorde vlak voor een foute beslissing. De Nar die in verschillende boeken ook heel verschillende rollen speelt. Er zijn piraten die de kusten teisteren en er zijn draken die onuitstaanbaar zijn. Koningen die draken uit steen halen en erin verdwijnen. Levende schepen, een piraat met een houten been. Zeeslangen die het voorstadium van draken blijken te zijn. Er zijn intriges, complotten, er is machtsstrijd, verdriet en liefde. Het is een epos van jewelste. Maar bovenal is het in een geweldige stijl geschreven en leest het als een trein.

1. De boeken van de Zieners
De boeken van de Zieners-trilogie volgen het leven van FitzChevalric Ziener (Fitz); de koninklijke bastaard van kroonprins Chevalric Ziener, die getraind is als moordenaar. De verhalen spelen zich af in het koninkrijk De Zes Hertogdommen, waar zijn oom prins Veritas Ziener probeert de Rode kapers van de Buiteneilanden (Gods Runen) tegen te houden dat ze het land veroveren. Zijn andere oom Regaal Ziener, een halfbroer van kroonprins Veritas, doet een poging zich de troon toe te eigenen.

Leerling en Meester (ook uitgebracht als: Moordenaarsleerling)
Moordenaar des konings
Vermogen en Wijsheid 

2. De boeken van de Levende Schepen
De Levende Schepen-trilogie speelt zich af ten zuiden van de Zes Hertogdommen in de plaats Beijerstad. De verhalen gaan over de ‘levende schepen’ (in het bijzonder over het levende schip Vivacia, eigendom van de familie Vestrit). Deze trilogie gaat met name over de zeevaart – een gebied dat niet vaak wordt behandeld in de fantasie. Hoewel deze trilogie niet gaat over FitzChevalric Ziener heeft ze wel een link met de andere trilogieën door de Nar.

Het Magische Schip
Het Dolende Schip 
Het Bestemde Schip

3. De boeken van de Nar
De boeken van de Nar-trilogie gaan verder met het leven van FitzChevalric Ziener (van de Zieners trilogie). Het verhaal speelt zich 15 jaar na de geschiedenis uit de Zieners-trilogie af. De tussenliggende periode is behandeld in de trilogie van de Levende Schepen, al handelt deze niet over FitzChevalric Ziener. De verhalen gaan in op de pogingen van de Nar om anderen te begeleiden om hun profetie te volbrengen.

De Oproep van de Nar
De Gouden Nar
Het Lot van de Nar

En de triologie heeft een vervolg gekregen die de moeite waard schijnt te zijn:

4. De kronieken van de Wilde Regenlanden
Dit vierluik neemt de draad op enkele jaren na de gebeurtenissen beschreven in de boeken van de levende schepen. Het volgt de ontwikkeling van een nieuwe generatie draken. Ook duikt er een aantal oude bekenden op uit haar vorige boekenseries.

Drakenhoeder 
Drakenziel 
Drakenstad 
Drakenbloed 

In 2014 verscheen vrij onverwacht een nieuw verhaal over Fitz en zijn vriend de Nar. Hobb keerde met deze nieuwe trilogie, die start met een boek dat de onheilspellende titel De moordenaar van de nar draagt, terug naar de Zes Hertogdommen en de Hertenhorst waar Fitz ooit als jong bastaardje kwam te wonen. Het is tien jaar na het einde van de vorige trilogie, Fitz is ouder en leeft in alle rust in het woud, samen met Mollie. Uiteraard duurt deze vredige toestand niet meer lang.

5. De boeken van Fitz en de Nar
Tien jaar zijn verstreken sinds de laatste passages van De Boeken van de Nar.

De Moordenaar van de Nar 
De Geheimen van de Nar 
Lot van de Moordenaar 

 

schitterende dag

Standaard

20190223_121450kl

Afgelopen zondag zijn we naar de glas expositie van Chihuly in het het Groninger Museum geweest. Ik had er hier en daar al wat foto’s van gezien en dan denk je niet meer verrast te worden. Nou, echt wel. Ondanks dat ik was voorbereid werd ik evengoed toch wel omvergeblazen. Wat een kleurenpracht, wat een vormen en wat een vakmanschap: Chihuly is een kunstenaar!

We waren met vrienden en hebben in het museum geluncht voordat zij weer terug naar het westen moesten. En als kers op de taart konden we ook al buiten eten: het terras was geopend en het was er goed toeven. Het viel niet mee om ons daar van los te rukken. Een schitterende dag dus.

De expositie is nog tot 5 mei te zien in het Groninger museum.

En nog een klein nasissertje. Bij ons viel opeens het kwartje maar op Schiphol, onder het WTC ligt al sinds de negentiger jaren van de vorige eeuw (1996) een Chihully installatie. The Niijima floats. Nu vergeet ik de naam van de kunstenaar nooit meer. 

 

Over Dale Chihuly

Dale Chihuly (1941, Tacoma, Washington) is bekend vanwege zijn baanbrekende invloed op de studioglaskunst en het verheffen van de beleving van glas. Tijdens zijn 50-jarige carrière is hij beroemd geworden met iconische sculpturen van glas, een medium dat hem aanspreekt omdat het een van de weinige lichtdoorlatende materialen is. Doordat het solide maar tegelijkertijd kwetsbaar en breekbaar is, heeft de kunstenaar het materiaal altijd uitdagend gevonden en hij zoekt constant de grenzen op wat betreft vorm en grootte. Glas is echter niet het enige materiaal dat de kunstenaar gebruikt om zijn visie te realiseren: hij tekent en schildert ook en heeft grote installaties gemaakt met bijvoorbeeld neon, ijs en Polivitro – een plastic met visuele eigenschappen die vergelijkbaar zijn met glas.

 

lentekriebels

Standaard

P1010093kl

In 2017 was dit vogelhuis bewoond en levendig. Maar in 2018 heeft er geen vogel interesse getoond in dit leegstaand stulpje. Mijn gedachte was dat het misschien van binnen een bende was. Door de droogte hebben we vorig jaar elders in de tuin ook een nestje weg moeten halen omdat de jonkies het niet overleefd hadden. Maar dit vogelhuisje hangt op een ongelukkig plaats; hoog en vlak langs het huis op een schuin aflopend pad. We zagen er wel tegenop maar toch is Hans de ladder opgegaan om dit huis nader te inspecteren. Het was niet open te maken en zat ook erg stevig vast aan de boom. Dus geen andere keus dan slopen. Wel jammer want het bleek een degelijk en stevig huis te zijn. Gelukkig hadden we al een ander vogelhuis gevonden tussen overwoekerende muurbegroeiing en deze kon gelijk als vervangende woonruimte worden opgehangen. Toen we de ladder en het gereedschap aan het opruimen waren vloog er enthousiast kwetterend een koolmees om het nieuwe huis heen. Ik dacht nog dat die blij was met dit huisje maar achteraf bleek het in het oude huisje helemaal geen bende te zijn en waren ze al begonnen met een vers laagje pluisjes en veertjes. We hebben zijn huis gesloopt en weggehaald. Zo sneu. Nu maar hopen dat er toch nog huurders gaan komen dit voorjaar.