warm weekje

Soms maken de foto’s het blogje of maakt het weer de bezigheden? Het is al een tijdje droog dus Hans heeft de (platte) daken geveegd. Blijft leuk als iemand belt en je zegt dan Hans het dak aan het vegen is. Dan blijft het even stil.
En het was uitstekend weer om te fietsen. Ons laatste fietstochtje was niet zo’n succes want het kan hier zomers in de bossen erg druk zijn. Het Drentse gedeelte valt nog wel mee maar rond Appelscha is het file rijden en als het even niet lekker gaat, een mislukte inhaalpoging of zoiets, dan wordt er flink gescholden. Het was dus even schakelen dat wij bewoners zomers gewoon op de fietspaden in de omgeving gaan fietsen. Maar daar is het ook prachtig hoor. Hier in Drenthe is het eerlijk gezegd overal mooi.

De tuin begint zachtjes te kreunen onder de aanhoudende droogte. Het was natuurlijk een schitterend koel en nat voorjaar dus de tuin was echt weelderig maar nu begint er toch van alles slap te hangen. Sproeien is geen optie want de droogte kan wel weer weken aanhouden en wanneer stop je dan. Je kan toch moeilijk de hele zomer de tuin gaan sproeien al zijn er mensen die dat rustig doen. Die hebben dan een eigen bron zeggen ze maar uiteindelijk is dat ook gewoon grondwater wat de bodem hard nodig heeft.

En er zat een beestje op een slaapmutsje in de tuin dat ik nog nooit eerder heb gezien. Is het een hommel of een bij? Geen idee. Ik overweeg om de foto naar Vroege vogels te sturen maar misschien is het wel een heel gewoon vliegbeestje. Dan is het weer zo’n overdreven actie. Maar toch wil ik wel graag weten wat het is.

En toen was het zomer. Heerlijk maar wel weer wennen. M’n kleding is nog steeds iets te warm maar ik ben vergeten hoe dat ook alweer ging. Zomaar zonder jas op stap? En als het weer nou omslaat? Maar tijd genoeg om er aan te wennen. Zoveel mogelijk buiten zijn, heerlijk. Buiten eten en daarna nog een blokje om. De tuin explodeert en Hans heeft er zijn handen vol aan. Ik heb het ook druk want iemand moet toch de tijd nemen om er van te genieten. Er gaat niets boven buiten lezen.
Alles is lekker zelfs boodschapjes doen. Ik ga al een tijdje regelmatig mijn groenten kopen bij de biowinkel in Dwingeloo. Naar die winkel fietsen met dit weer is een feestje. Allemaal kleine weggetjes, bruggetjes en constant dat prachtige landschap.
Vanmorgen voor het eerst weer een groepsles pilates gedaan op de sportschool. Nog niet in de zaal maar in een ruimte waar aan beide kanten hele grote deuren open kunnen. Eerder dit jaar was mij dat gewoon nog te koud maar vanmorgen ging het natuurlijk prima. Vanaf volgende week mogen we weer in onze vertrouwde zaal. Het was zo gezellig om iedereen weer te zien en te merken dat we elkaar gemist hebben. Zelfs de stugste types in de groep waren aan het babbelen voor de les. Tijdens de les heb je daar echt geen lucht voor.
Verder maak ik nu even niet veel mee want we leven met dit weer even op kleine schaal. Lekker omrommelen in en om huis. Niks mis mee.

Kröller Müller

Hans zag het aankomen: het weer zou vrijdag beter zijn.
Al jaren gaan we rond mijn verjaardag naar Kröller Müller op de hoge Veluwe. Het is inmiddels een ritueel geworden. We kunnen het park dromen en het is niet dat er nou zoveel bijkomt maar misschien is dat juist de charme: het feest der herkenning!
Het is een heerlijk park om door te wandelen en rustig alle beelden en sculpturen te ontdekken. Het is de combinatie van de schoonheid van natuur en kunst.
Sinds een paar jaar is er een buitenrestaurant dus is het driedubbel genieten. We stonden netjes op anderhalve meter afstand van de anderen te wachten tot we een tafelnummer kregen en het zat ons weer eens helemaal mee want we kregen een tafeltje aan de buitenrand in het zonnetje!!! Zon!! Ja echt waar, het was inmiddels heerlijk weer geworden. Na de lunch zijn we uitgebreid op ontdekkingstocht gegaan en is het weer een memorabele middag geworden.

voucher uitje III

dag 2

De foto hierboven is een beetje raar maar het was ook bijzonder. Op de radio -wekker- hoorde we dat heel nederland potdicht zat van de mist maar wij konden langs de randen van de gordijnen zien dat hij bij ons al lekker stond te stralen. Ontbijt moesten we zelf ophalen/samenstellen aan het buffet en dan op de kamer opeten….of op het terras. We raakten er gewoon van in de war, dit hadden we niet verwacht. Maar met jas aan naar beneden en…. ja hoor, het was al heerlijk op het terras. Wel een beetje natte kont van de stoelen maar kniesoor die daar dan op let. Er zat zelfs een tijdje een nachtegaal te flierefluiten. Van mijn broer heb ik ooit geleerd dat als een vogel heel luid en duidelijk en met een gigantisch repertoire zit te fluiten dat je dan weet dat het een nachtegaal is.
Na ontbijt een voor ons heel vertrouwd rondje duinen/strand gewandeld inclusief kopje koffie bij de koffietent die wij in de loop der jaren hebben zien groeien van een minitentje naar een flink terras. Elk jaar kwamen er weer tafels en banken bij. Hij maakte ze zelf.
Verder hadden we helemaal geen plannen maar dan trekt het IJmuidense toch wel erg aan mij. Daar ligt mijn jeugd en ik heb het daar erg leuk gevonden. Waarschijnlijk kan je IJmuiden ook alleen maar waarderen als je er geboren bent. De staalfabriek is erg aanwezig, de vissershaven geeft erg veel vrachtvervoer, het sluizencomplex is één grote bouwput maar voor mij hoort dat bij IJmuiden.
Dus lekker een piertje gepikt en toen via een onverwacht flitsbezoek aan broer en schoonzus (wat zeer werd gewaardeerd) op weg naar huis.
Fletcheren is bij ons inmiddels een werkwoord geworden, zelfs kennissen roepen: “gaan jullie weer fletcheren?”
Maar ons hebben deze uitjes de corona-sleur lekker doorbroken.

En een halo om de zon! Die heb ik nog niet zo vaak gezien en zeker niet om mijn eigen hoofd.

voucher uitje III

dag 1

Zolang we vouchers hebben weet Hans wel iets te verzinnen. Deze keer naar Noordwijkerhout. Dat is een uitje down memory lane want we hebben een flinke tijd (voor ons doen) in die regio gewoond. De weersvoorspellingen waren best slecht en de rit er naar toe was bar. Hozen, hagelen, onweer enzovoort. Maar naarmate we in de buurt van Amsterdam kwamen werd het droog en lichter. Tegen de tijd dat we op ons lunchplekje aankwamen gluurde het zonnetje zelfs door de wolken. Het is een vistentje op een industrieterrein in IJmuiden en daar kan je super verse vis eten. Ik ging er nog vanuit dat we in de auto moesten eten maar het werd zo lekker buiten dat we op het terras konden zitten. Toen hebben we er ook maar een wijntje bijgedaan.
We hadden verder geen echte plannen maar onze buurtjes hadden van ons verzoek een kopje koffie te komen doen een uitnodiging gemaakt van soep, brood en wijn. Superleuk. Dus vanuit IJmuiden zijn we binnendoor en via museum het LAM en het Keukenhofkasteel naar Sassenheim gereden. Daar hebben we heerlijk -in het zonnetje- op de winkelstraat geflaneerd en alle veranderingen bekeken. Dat waren er nogal wat. Ik denk dat Sassem lang tijd een flinke bouwput is geweest. Maar leuk om te zien. De wijnhandel mevrouw keek ons heel verbaasd aan toen ze ons voorbij zag lopen. Zo opvallend dat ik even een stapje terugdeed en extra groette. Wat bleek….ze had net een paar dagen geleden aan ons lopen denken. Dat werd nog heel gezellig en daar gelijk maar een flesje gekocht bij wijze van bloemetje. Het werd een erg gezellige avond en we hebben lekker bijgekletst.

Museum LAM heeft een lange buitengang door het museum. Achter al dat glas kun je toch nog een beetje het museum gevoel ervaren. Via hun website kan je dan alle informatie over de stukken lezen. Dat kan normaal binnen ook wat één van de bijzondere dingen van dit museum is.

belezen

Van de postbankgiroloterij mocht ik een abonnement uitzoeken op een blad naar keuze. De keuze was reuze en met mijn keuzestress bijna niet te doen. Prachtige bladen maar al die bladen, weet ik, leg ik ongelezen bij de oude kranten. Ik ben geen bladen mens. Maar één van de mogelijkheden was de Donald Duck. Ik was er al voorbij gescrold want dat overweeg je niet eens op je (bijna) 65ste. Maar ineens scrolde ik terug, klikte aan en had bij voorbaat al plezier. Nu is al twee keer de DD op de deurmat geploft en elke keer krijg ik een grote grijns, ga direct zitten en lees hem helemaal uit. Heerlijk die ongecompliceerde humor. Helemaal mijn niveau.

Het is leuk te zien dat sommige stripfiguren met de tijd zijn meegegaan. Kwik, Kwek en Kwak willen alleen maar op de tablet een serie kijken. oom Donald slooft zich uit op een skateboard. En de mopjes vind ik echt leuk:

Hoe heet een mobiel die in de wc is gevallen? Een pleemobiel
“Met 80 door de bebouwde kom rijden! Bent u niet goed snik?” “Het spijt me agent! Het is de hoed die mij zo oud maakt!”
Goofy aan de telefoon: “hoi loodgieter, mijn wc is verstopt!” Loodgieter: ïk kom er meteen aan!” Als de loodgieter er is, vraagt hij: “waar is de wc?” Goofy: “dus u kunt hem ook niet vinden!”

Hier kan geen mindfull blad tegenop.